Van Mike Tyson naar 'Spirit Breakout': Tiki Lau vindt zijn missie in christelijke dance

Op nummer 17 van de Christelijke Top 33 staat deze maand een naam die voor veel luisteraars waarschijnlijk nog onbekend zal zijn. Tiki Lau komt met Spirit Breakout nieuw binnen in de hoofdlijst en staat met hetzelfde nummer tegelijkertijd bovenaan de Christelijke EDM Top 12. Dat alleen al maakt de plaat bijzonder. Een uitgesproken elektronische danceproductie weet zich tussen ELEVATION RHYTHM, Forrest Frank, Josiah Queen, Brandon Lake, Jeremy Camp en andere gevestigde namen te mengen. Maar achter Tiki Lau blijkt een verhaal te zitten dat minstens zo opmerkelijk is als die notering.

Tiki Lau is namelijk niet ontstaan binnen de wereld van worship, CCM of christelijke radio. De wortels liggen in Malibu, Hawaii, professionele sport, mainstream pop en elektronische muziek. Oprichters Colette Carr en NAKA hadden al een heel leven achter zich voordat Tiki Lau überhaupt bestond. Inmiddels omschrijven ze zichzelf zonder omwegen als een muzikale familie die wordt verbonden door een diepe liefde voor Jezus. Op hun eigen website staat tegenwoordig zelfs in hoofdletters waar het om draait: "WE MAKE CHRISTIAN DANCE MUSIC."

Dat is een behoorlijke reis.

Van tennisbaan en surfplank naar de studio

Colette Carr groeide op in Malibu en was aanvankelijk fanatiek tennisser. Ze trainde op hoog niveau, maar lichamelijke problemen maakten uiteindelijk een einde aan die richting. Muziek werd haar nieuwe uitlaatklep. En dat bleef bepaald niet bij een hobby. Carr bouwde al jaren vóór Tiki Lau een eigen carrière op in pop, rap en elektronische muziek. Ze werd ontdekt nadat ze tijdens een concert van rapper The Game spontaan op het podium ging freestylen, kwam terecht bij Nick Cannons label en werd later getekend door Interscope. Haar nummer (We Do It) Primo bereikte de eerste plaats van Billboards toenmalige Uncharted-lijst en Never Gonna Happen kwam tot nummer elf in de Amerikaanse Dance Club Songs-chart. Ze toerde bovendien in een wereld waarin namen als LMFAO, Far East Movement en Becky G rondliepen.

NAKA kwam vanuit een heel andere richting. Hij groeide op in Hawaii en was professioneel surfer. Ook zijn sportloopbaan werd door een blessure onderbroken. In een interview met Flaunt vertelde hij dat hij op een bepaald moment nauwelijks kon lopen en veel tijd op de bank doorbracht. Hij had grofweg twee keuzes voor de computer: gamen of iets anders proberen. Hij downloadde GarageBand.

Dat bleek achteraf een nogal beslissende download.

NAKA raakte steeds verder gegrepen door muziekproductie en ontwikkelde zich uiteindelijk tot producer en dj. De overeenkomst tussen hem en Carr was duidelijk: bij allebei was een carrière waar ze serieus voor hadden gewerkt plotseling afgebroken en bij allebei kwam muziek in het ontstane gat terecht.

Hun eerste ontmoeting was een stuk minder filmisch. Volgens Carr kwamen ze elkaar tegen in Shorebar in Californië. Ze vroegen elkaar wat ze deden, ontdekten dat ze allebei muziek maakten, wisselden telefoonnummers uit en… spraken elkaar vervolgens ongeveer een jaar niet meer. Uiteindelijk zochten ze opnieuw contact en begonnen ze samen te werken. In 2019 ontstond Tiki Lau.

De naam betekent volgens het duo zoiets als "celebration of life": het leven vieren. Dat uitgangspunt is door de jaren heen verrassend constant gebleven. Wat vooral veranderde, is hun antwoord op de vraag waarom dat leven eigenlijk gevierd mag worden.

Eerste optreden: meteen voor duizenden mensen

Veel nieuwe acts beginnen in een halflege club waar de geluidsman tevens het grootste deel van het publiek vormt. Tiki Lau deed het iets anders.

Hun eerste grote optreden als Tiki Lau was in Hawaii, waar ze mochten openen voor de wereldberoemde Amerikaanse dj Kaskade. Volgens het duo was het concert uitverkocht en stonden er ongeveer 6.000 mensen. Voor NAKA betekende het bovendien een terugkeer naar zijn thuisstaat nadat hij Hawaii had verlaten om in Los Angeles muziek te gaan maken.

Het leek het begin van iets groots. Tiki Lau wilde vol inzetten op optredens en droomde al hardop over verder toeren.

Toen kwam Covid.

In plaats van een volgende serie festivals werd de wereld enkele maanden later vrijwel volledig stilgelegd. Maar juist in die periode ontstond een van de vreemdste hoofdstukken uit hun carrière.

Tiki Lau maakte een plaat over Mike Tyson.

Niet figuurlijk. Gewoon Mike Tyson.

En vervolgens deed Mike Tyson zelf mee.

Een nummer met Mike Tyson — voor Mike Tyson

Toen bekend werd dat Tyson in 2020 zou terugkeren in de ring voor een demonstratiewedstrijd tegen Roy Jones Jr., wilde Tiki Lau daar iets mee doen. Via hun team ontstond contact met Tyson en werden vocalen van de voormalig wereldkampioen opgenomen. Carr en NAKA bouwden daar de elektronische track Mike Tyson omheen.

Wat begon als een nogal wild idee werd ineens werkelijkheid toen Tyson het nummer zelf hoorde en besloot dat hij ermee naar de ring wilde lopen.

Op 28 november 2020 klonk Tiki Lau daardoor tijdens een van de meest besproken boksevenementen van dat jaar in het Staples Center in Los Angeles. Mike Tyson, featuring Mike Tyson, werd daadwerkelijk Tysons walk-on music voor zijn comeback tegen Roy Jones Jr. De track bereikte vervolgens nummer drie op Billboards Top Triller U.S.-lijst.

Daar bleef het niet bij. Tiki Lau maakte ook een elektronische remix van This Christmas met twee bepaald niet kleine namen: Dionne Warwick en Aloe Blacc. Het duo bevond zich dus midden in de reguliere entertainmentindustrie en had toegang tot samenwerkingen waar veel beginnende producers alleen maar van kunnen dromen.

En toch begon ergens de vraag te knagen of succes alleen genoeg was.

'Er ontbrak iets'

Tiki Lau beschrijft die periode tegenwoordig opvallend open.

In de toelichting bij een van hun christelijke DJ-sets zeggen ze dat ze als muzikale familie succes hadden meegemaakt: Billboard-noteringen, grote optredens en tournees. "But something was missing," schrijven ze vervolgens. Hun werkelijke passie ontdekten ze volgens diezelfde verklaring in het geven aan anderen, het verspreiden van vreugde en het brengen van hoop. Muziek moest een middel worden om positieve impact te hebben en mensen beter lief te hebben.

Op de huidige officiële website wordt de volgende stap nog veel explicieter gemaakt. Tiki Lau noemt zichzelf daar een muzikale familie met een diepe liefde voor Jezus en muziek. De missie is songs te maken die hoop, vreugde en geloof brengen en mensen uitnodigen de liefde van Jezus te ervaren.

Dat betekent niet dat Tiki Lau ineens zijn muzikale DNA heeft weggegooid.

Integendeel.

De tropische house, elektronische beats en festivalinvloeden zijn gebleven. Alleen staat er tegenwoordig een andere boodschap midden in.

Begin 2026 werd dat bijzonder duidelijk met het album ON MISSION. De acht tracks hebben titels als Jesus Is The King, Worthy Of Our Praise, Heaven And Earth en The Reason. Ook staat er een elektronische bewerking op van Elevation Worships I Trust In God. Het project verscheen op 28 maart via JOYNEHVN en wordt door muziekdiensten gewoon als electronic dance geclassificeerd.

Dat is precies het terrein waarop Tiki Lau nu een eigen plek probeert te veroveren: worship die niet wordt teruggebracht tot piano, pads en een gitaar met veel delay, maar die net zo goed op 127 beats per minute kan binnenkomen.

En daarmee komen we bij Spirit Breakout.

Een worshipklassieker krijgt een elektronische motor

Spirit Breakout verscheen op 2 juni 2026. De titel zal bij worshipliefhebbers onmiddellijk een belletje doen rinkelen. De tekst is afkomstig uit het bekende Spirit Break Out, dat in 2011 door Worship Central werd uitgebracht met Luke Hellebronth en Myles Dhillon. Het lied werd later in allerlei versies over de wereld gezongen. De kern is een gebed om Gods aanwezigheid: muren moeten vallen, de hemel moet neerdalen en Gods Koninkrijk zichtbaar worden.

Tiki Lau haalt dat lied uit de gebruikelijke worshipsetting en bouwt er een elektronische danceproductie omheen. De versie duurt nog geen drie minuten en loopt volgens Shazam op ongeveer 127 BPM. Waar het oorspronkelijke lied ruimte laat voor een langzaam opgebouwde gemeentelijke aanbidding, gebruikt Tiki Lau pulserende housebeats, elektronica en een veel directere structuur.

Het interessante is dat daardoor niet alleen een oude worshipsong opnieuw wordt verpakt. Er ontstaat bijna een ander gebruiksmoment. Spirit Breakout kan in een christelijke danceplaylist staan, tijdens het sporten worden gedraaid of onderdeel zijn van een DJ-set, zonder dat de tekst ook maar enigszins probeert te verbergen waar het nummer over gaat.

Sterker nog: midden in een elektronische productie wordt gewoon gezongen over King Jesus, revival en het Koninkrijk van God.

Dat is een combinatie die enkele jaren geleden nog behoorlijk niche was.

Inmiddels driekwart miljoen Spotify-streams

De cijfers laten zien dat die combinatie publiek vindt.

Op Spotify staat Spirit Breakout inmiddels op ongeveer 750.000 streams. Daarmee is het verreweg de grootste actuele track van Tiki Lau op het platform. Ter vergelijking: hun elektronische versie van I Trust In God staat rond 381.000 streams en I Need You rond 295.000.

Ook op YouTube loopt de belangstelling door. De officiële Tiki Lau-video heeft inmiddels ruim 60.000 views, terwijl de afzonderlijke audio-upload via YouTube Music/Topic rond de 150.000 views zit. Daarmee komt alleen YouTube al boven de 200.000 afgespeelde views uit.

Tiki Lau meldde zelf eerder dit jaar de grens van 100.000 maandelijkse Spotify-luisteraars te hebben doorbroken. Externe streamingdata plaatsen het bereik inmiddels eveneens ruim boven die grens.

Daarmee wordt ook begrijpelijk waarom Spirit Breakout in augustus niet alleen de gespecialiseerde dancehitlijst haalt.

Het nummer staat daar op één.

Maar belangrijker is misschien dat het daarnaast rechtstreeks nieuw binnenkomt op nummer 17 van de algemene Christelijke Top 33.

Dat is voor christelijke EDM een interessant signaal.

Van subgenre naar de hoofdlijst

Een aparte EDM-lijst heeft alleen betekenis als die uiteindelijk ook zichtbaar kan maken wanneer een plaat het eigen genre ontstijgt. Spirit Breakout doet precies dat.

Op nummer 17 staat Tiki Lau niet langer alleen tegenover andere danceacts als Lionsaddle, Rave Jesus, Nofsky en The Uprising. In de algemene Top 33 concurreert de track op basis van daadwerkelijk luistergedrag met de grootste christelijke releases van dat moment.

En juist daarin zit misschien het interessantste deel van het verhaal.

Tiki Lau heeft geen achtergrond waarin eerst jarenlang geprobeerd werd een veilige CCM-single te maken om vervolgens voorzichtig een elektronische remix uit te brengen. Carr en NAKA komen uit dance, popcultuur, festivals en mainstream entertainment. Ze hebben die muzikale taal meegenomen in hun christelijke muziek in plaats van haar bij de deur achter te laten.

Dat hoor je.

En kennelijk horen steeds meer luisteraars het ook.

De weg liep voor Tiki Lau van blessures naar muziek, van Malibu en Hawaii naar een podium met Kaskade, van Mike Tyson en Billboard naar een periode waarin succes alleen niet langer genoeg bleek. Inmiddels staat er op hun eigen website geen ingewikkelde marketingomschrijving meer.

"We make Christian dance music."

Op dit moment lijkt Spirit Breakout daarvan het beste visitekaartje.

Een worshipsong uit 2011, opnieuw opgebouwd voor de dancewereld van 2026, driekwart miljoen keer gestreamd op Spotify, nummer één in de Christelijke EDM Top 12 en nu nieuw op 17 in de Christelijke Top 33.

Tiki Lau wilde ooit vooral muziek maken die voelde als een eindeloze zomer.

Tegenwoordig is de missie duidelijker.

De beats zijn gebleven.

Maar nu draait het om Jezus.